|
AĞIT
Ağlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan ağladı.
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel, can ağladı.
Doğu, batı, cenup, şimal!
Aman Tanrı bu nasıl hal?
Atatürk’e erdi zeval,
Memur, meb’usan ağladı.
Atatürk’ün eserleri,
Söylenecek bundan geri,
Bütün dünyanın her yeri,
Ah çekti, vatan ağladı.
Fabrikalar icat etti,
Atalığın isbat etti.
Varlığın Türke terk etti
Döndü çarh, devran ağladı.
Bu ne kuvvet, bu ne kudret,
Varıdı bunda bir hikmet
Bütün Türkler, inön’İsmet,
Gözlerinden kan ağladı
Tiren hattı, tayyareler...
Türkler giydi hep karalar,
Semerkant’la Buhara’lar
İşitti her an ağladı.
Siz sağ olun Türk gençleri,
Çalışanlar kalmaz geri,
Meraşalin askerleri,
Ordular, teğmen ağladı.
Zannetme ağlayan gülmez,
Aslan yatağı boş kalmaz.
Yalnız gidenler gelmez
Her gelen insan ağladı.
Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin gözü
Koruyalım yurdumuzu,
Dost değil düşman ağladı. Aşık Veysel.
İçinde bulunduğumuz hafta ’Atatürk Haftası’. Benim ve genç insanlar kadar bütün yurttaş’ların özlemini çektiği Özgürlük,eşitlik,adalet,bağımsız Türkiye beklentisi 1938’den beri Ölmüştür. Atatürk senin için ne ifade ediyor, ’Geçmişini bilmeyen bir toplum yönlendirilmeye mecburdur’ sokak, şowen, bayrak kültürü senin çözüm yolun ama bu değil. Çözüm için ’Atatürk ölmedi,içimizde yaşıyor’ diyelim... |
Sisteme
bağlan